Wij zongen dit ooit lang geleden als een plakkaatlied, met als laatste prentje een koningin, die eigenlijk niet echt op Fabiola geleek. Er zat wel een afneembaar vijgeblad over haar schaamdelen. Op het einde van het lied werd dit weggenomen... hilariteit...
1 och vijgeblad, och vijgeblad, gij brengt geen inspiratie want gij hangt oe altijd voor mijn onderwerp och vijgeblad, och vijgeblad, gij houdt ni van sensatie want gij wilt ni vallen ook al is het herfst ik zit hier al zolank oep e windeke te wachten ik zit te wachten tot gij verdwijnt och vijgeblad, och vijgeblad, 'k lig wakker heel d'r nachten oem te weten wat er dan daarna verschijnt 2 och vijgeblad, och vijgeblad in al oe schoonste kleuren door u zen kik mijn leven lang al gefrustreerd och vijgeblad, och vijgeblad, 'k wou da'k oe kon verscheuren want gij hebt mij lank genoeg gekoejoneerd ik wou kik in mijn leven heel wa grieten gaan versieren maar hun vijgeblad hong altijd in de weg och vijgeblad, och vijgeblad, da zen toch geen manieren 'k geraak oe nooit voorbij en dat is grote pech
