Dit nummer heette aanvankelijk 'wij zijn de majoretten', maar die tekst werd afgevoerd omdat het niet aansloeg bij het publiek. De nieuwe tekst van Jos en Zjuul, sloeg wel onmiddellijk in!
Refrein A ik zen ni te ver- E sieren ik hem karakter en da krijdega ni A klein mij maakte ni meer blij met sjoko- D lat of marsepein 'k zen ni van A nikske vies E het mut de moeite A zijn 1 A ik ging is nor een kabberdoes, da was me nogal E iet ik wier d'r aangesproken door een soort van traves- A tiet ze zei kom laat ons trouwen en dan weurre kik a D bruid ik zei: mijnen beste A jongen toch, waar E haalde da na A uit 2 de jeugd van tegenwoordig doet soems wel een bitje raar want zo was er eens een grietje, ze was amper 13 jaar ze zei ik zen te knippen, kom is mee naar het gemak ik zei wacht totdat ge groot zijt anders vlieg kik in den bak 3 zo kwam ik eens per ongeluk voorbij de burchtgracht ik zag er een in d' etalaag, zo lelijk as de nacht ze zei kom hier me sjoeke, dan weurde geswanjeerd ik zei da kunde gij ni meer gij zijt gepensionneerd 4 maar as kik hier mijn oogske is laat vallen oep de zaal dan voel kik in mijn broekske iet groot en vertikaal want de maskes hier aanwezig, die zen zo sympathiek en ik zenne kik nog wel maagd, maar daaroem ni fanatiek Refrein ik zen... te versieren ik hem karakter zogezei maar da's maar schijn ik doen kik regelmatig heel wa water bij de wijn als er vrouwelijke fans aanwezig zijn
