Vandaag namen we afscheid van Pol 'Gotjumenas' Linders. Een Antwerps fenomeen, en een persoonlijke vriend van Jos en Jimmy.

Jos schreef dit nummer over hem, en zong het op zijn begrafenis

GOTJUMENAS
Jos Smos 12/02/2026

Refrein
Pol, godverdoemme, ’t is ni meer gelak het was!
Godverdoemme Pol, Gotjumenas

1
In de jare 80 zag ik hem den eerste keer
De Rosse Pol, den Dikke Pol, nen oepvallende meneer
Wij kwamen met een stelleke ongeregeld bij mekaar
Wij stichten daar ne poesje, ne kleine weliswaar:
‘De Kleinste Poesje van Antwaarpe en Oemstreken’

Wij noemden ons Schaviezen, ne poesjenellentroep
In zaaltjes en cafeekes traden wij toen oep
De mensen amuseren, het is een reuzedzjob
De Pol die was de Neus, en ik, ik was de Kop

2
D’r waren d’r nog ander, d’r kwamen d’r nog bij
Wij schreven zelf ons stukken van Antwaarps makelij
Allemaal overgoten met een heel pikante saus
‘Zjuzelutje en de Zeven Gulpen’ en ‘De pispot van de Paus’

Wa waren het schoon tijde, gingen veel te rap voorbij
Poesjenellen vlogen aan den haak, de poeppekas d’rbij
Den Bob, de Luc, de Jempi en de Rob z’n d’r ni meer
Mor de Pol gaf het ni oep en da zei em keer oep keer

3
Een solo-carrière da kwam em goe van pas
Hij trad oep onder de pseudoniem van ‘Gotjumenas’
Da wilt zeggen ‘godverdoemme’ mor dan in het ludiek
Hij maakte zelf zijn teksten, zijnen eigen muziek

Met zijnen trekzak een zijn liekes toerde hem de kroegen rond
Met zijn peerden en zijn huifkar maakten hem het soems wel bont
Hij zong zijn polderliekes in de polder weliswaar
Mor ook van ‘Loeke schuif’ en van ‘t Koppel van het jaar’

4
De Brazilianenstraat da was voor hem zijn paradijs
En al die beesten brachten onze Pol ni van de wijs
Nen hond en nen alpaca, zijn menagerie wier groot
Nen hoop ganzen, nen hoop geitjes en nen haan oep zijne schoot

Els die is gegaan, en Hilde is gekomen
En de leste jaren heeft de Pol d’r nog wa van genomen
Nu heeft em ons verlaten, ’t is ni meer lak het was
Maar zijn reputatie die blijft eeuwig, lak zijnen naam ’Gotjumenas’