Initieel was dit een protestsong tegen zakkenvullende politiekers (al dan niet met een bos zwart krullend haar) en graaiende kapitalisten. Maar uiteindelijk werd het een lieke over dames met een kleiner schap.
1
w’hadden is een lieke dat over tetten ging
van die grote magnifieke die wij zo gere zieng
da is nog ni veranderd, mor wij ston in spagaat
want dees gaat over ‘t ander klein for maat
dus aan al die grieten, stopt met da getreur
hedde ni zo’n grote tieten, ze zen ni afgekeurd
we zen ze ni vergeten, da is nu toch de clou
die kleine muggebeten zen oemmest even goe
Refrein
want ik zennekik de man - en ik hemmekik een plan
ik pak alles wa kik kan met handjesvol!
wie het kleine ni begeert - is het grote ni weerd
ik zen gefascineerd... deur handjesvol!
2
ge kunt nor de kliniek en daar vullen z’alles oep
mor ik wil gene plastiek, of een oepblaaspoep
en zo’n grote tettagere, die mijn aandacht trekt
is trouwens een barrière, veur een goe gesprek
hedd’een A’ke of een B’ke, doet dan ni zo preuts
bij oe erwtjes voelt mijn peeke zijn eigen oep zijn pleuts
want ak zoe is consjuus naar die prongte beusjes kijk
hemmek zellef een excuus ak met mijn weusje vergelijk
3
en ik zen altijd te vinnen, veur een ontboezeming
dus gij en oe vriendinne, lot ze mor is zieng
stuurt mor een whatsappke, of zet ze mor oep mail
twee schattige sjoepapkes, ik vraag ni veel
ja en sjoeke als ge twijfelt – of ‘t in mijn handjes past
ze mor gerust ik blijf wel even enthousiast
dus aan alle vrouwen, hier is wa ‘k olle bied
ik ‘boezem’ u vertrouwen in, ik doenget ook veurniet
