Initieel was dit een protestsong tegen zakkenvullende politiekers (al dan niet met een bos zwart krullend haar) en graaiende kapitalisten. Maar uiteindelijk werd het een lieke over dames met een kleiner schap.
1 w’hadden is een lieke dat over tetten ging van die grote magnifieke die wij zo gere zieng da is nog ni veranderd, mor wij ston in spagaat want dees gaat over ‘t ander klein for maat dus aan al die grieten, stopt met da getreur hedde ni zo’n grote tieten, ze zen ni afgekeurd we zen ze ni vergeten, da is nu toch de clou die kleine muggebeten zen oemmest even goe
Refrein want ik zennekik de man - en ik hemmekik een plan ik pak alles wa kik kan met handjesvol! wie het kleine ni begeert - is het grote ni weerd ik zen gefascineerd... deur handjesvol!
2 ge kunt nor de kliniek en daar vullen z’alles oep mor ik wil gene plastiek, of een oepblaaspoep en zo’n grote tettagere, die mijn aandacht trekt is trouwens een barrière, veur een goe gesprek hedd’een A’ke of een B’ke, doet dan ni zo preuts bij oe erwtjes voelt mijn peeke zijn eigen oep zijn pleuts want ak zoe is consjuus naar die prongte beusjes kijk hemmek zellef een excuus ak met mijn weusje vergelijk
3 en ik zen altijd te vinnen, veur een ontboezeming dus gij en oe vriendinne, lot ze mor is zieng stuurt mor een whatsappke, of zet ze mor oep mail twee schattige sjoepapkes, ik vraag ni veel ja en sjoeke als ge twijfelt – of ‘t in mijn handjes past ze mor gerust ik blijf wel even enthousiast dus aan alle vrouwen, hier is wa ‘k olle bied ik ‘boezem’ u vertrouwen in, ik doenget ook veurniet
