1 d'r zit sleet oep ons relatie, d'r zit roest op ons masjien 't is gewoon een constatatie, 'k kan oewe smoel soems ni meer zien gij kunt niks van mij verdragen, dan wer zen ik lucht voor a al wa gij nog doe is zagen, gij voelt niks ni meer voor mij als ge mij kunt affronteren zedde gij d'r gere bij lak as kik a kan kleineren, echt ni moeilijk voor mij toch waren wij ooit is een koppel waardat iedereen van dacht die zen voor mekaar geboren, wat een eenheid, wat een kracht gemeenschappelijk' interessen, ge moest ze samen bezig zien zoveel vijven, zoveel zessen, echt een groot uitzondering 2 mor wat is er van gekomen van dat huwelijksgeluk als de sleur is toegenomen, de maatschappelijken druk ik zien twee misnoegde mensen met een bakkes vol sjagrijn die niks liever zouwe wensen dan alleen en vrij te zijn 't is de schuld van olle moeder, 't is de schuld van mijn beroep 't is de schuld van a karakter, 't is de schuld van mijn geroep al die ruzies over kinderen die d'r nooit ni zouwe zijn over d' afgunst van ons vrienden, over uiterlijke schijn gij spreekt van protectionisme, ik gewoon van jaloezie wie was eigelak den dupe, wie was er na jaloes oep wie? 3 ik zit soems nor a te loeren, stiekum achter m'n gazet of azzik voor de flim is mijne zonnebril heb oepgezet en dan mut kik alt bekennen a 'k a zo oepzij zien staan da gij wat oe figuur betreft oe nooit hebt laten gaan en soems zien 'k nog efkes 't kind dakkik zo dikwijls in a vond de zachtheid van oe ogen compenseert de hardheid rond die mond hoe dikwijls denk 'k ge meu ze ratten, die fatale vrouw van mij mor 't is eigelak ni te schatten wa zij wakker houdt in mij en dan voel 'k mij zo gevangen en gekluisterd in heur net blik oep oneindig en verstand oep nul, gaan 'k trug me heur nor bed
