Ik was een jaar of zeventien en’k dacht da’k het al wist
Ik zoop gelijk nen Tempelier per dag nen bak trappist
Ik smoorde zwaren Johnsson en in ’t weekend een sigaar
En tussendoor ne groten dzjoint alleen mor v’r de zjaar
Ik vree kik met de vrouwen die m’n moeder konden zijn
Dat dee kik enkel en allen mor v’r de schone schijn
Ik zit nie met komplexen en ’k zijn ook nie schizofreen
Maar ik kan nooit m’n eigen zijn en daar zit het probleem
Wiezennkik? Wiezennekik? Wie zou kik toch zijn?
Wat is er fout met mijn onderbewustzijn
Is er geen remedie of geen medicijn
Dat zou kunnen helpen m'n eigen te zijn.
Ik spreek over de beursberichten en de politiek
Want dat maakt altijd indruk en d’r bij het sta nog sjiek
Ik hem ook heelder dagen over voetbal gediscussieerd
Maar sport dat is toevallig iets dat mij nie intresseerd
’k Gebruik moeilijke woorden die ik heb ingestudeerd
Ik snap wel de betekenis nie maar toch het imponeerd
Ik zen lak ne kamelion Ik pas mij altijd aan
Maar waarom kan ik nooit of nooit m’n eigen eens laten gaan
Wiezennkik? Wiezennekik? Wie zou kik toch zijn?
Wat is er fout met mijn onderbewustzijn
Is er geen remedie of geen medicijn
Dat zou kunnen helpen m'n eigen te zijn.
’k Zen ondertussen stillekens de veertig gepasseerd
En al die jaren heb ik dus allen maar geacteerd
’k Zit nog met zoveel vragen en een antwoord krijg ik nooit
Of zou het dan toch waar zen is er leven na de dood?
Wiezennkik? Wiezennekik? Wie zou kik toch zijn?
Wat is er fout met mijn onderbewustzijn
Is er geen remedie of geen medicijn
Dat zou kunnen helpen m'n eigen te zijn.
